Gözümüz Ampul! 24 Temmuz 2007 Salı“Gözümüz ampul!” Seçim sonuçlarının açıklandığı akşam komşu böyle bağırıyordu komşusuna. Ben de her zamanki gibi aklıma not ediyordum bu dilleri. “Bu akşam her yer ışıl ışıl komşu” diyordu Abdullah Amca. Mehmet Emmi de paket ettik komşu paket diyordu. Bense her zamanki gibi munzur munzur gülüyordum içimden.
Öyle ya, gün güneş yüzü görmemiş mahalle ağzı şakalaşmalarıydı bunlar. Ben nasibime düşeni alıyordum elbette. Çünkü bu haftaki köşe yazım için malzeme ayağıma gelmişti yine. Dedim ya... Allah’ın sevgili kulu olma içgüdüsü bambaşka.
Lafı uzatmayayım. Diğer konuşmalar biraz müstehcen kalaylamalar da içerdiğinden burada kullanamayacağım. Ama seçim bitti ve önümüzde yeni ufuklar var ve keşfedilmesi gereken çok yer var.
Çok insan var yeni yeni tanışılacak. Aşkımızın taa anasının gözünü arayıp bulmamız gerekebilir. Kendi dairemizin diğer yarısı var ve nerdedir? Nicedir bulmamız gerekir değil mi? Dünyada hâlâ iyilik var. Hala zaman var affetmek ve affedilmek için. Hâlâ küremizi mevtaya dönüştürmeden kurtarabilme olanağımız var. Hala barış umudumuz var. Hâlâ kurtarabileceğimiz bir canlı var şu anda yaşayan!
Dostlarım Allah var, hepsi var! Üzülenler var sevinenler var. Üzülenlerle beraber üzülmek bizi erdem sahibi yapar mı? Yapar tabi! Çünkü bu gün bana, yarın sana, öbür gün o ne! Acılar paylaşıldıkça azalır, çünkü Allah var, hepsi var...
